X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
سه‌شنبه 15 دی 1388

 دو روی تردمیل

 

ورزیدگی جسمی در درازمدت 'راه مقابله با پیری'

 

گفته می شود که ورزش اگر عادتی ماندگار شود می تواند بر طول عمر بیافزاید

یک مطالعه در آلمان حاکی از آن است که تحرک جسمی اگر به صورت یک عادت ماندگار در آید، دارای اثرات ضدپیری در سطح سلولی است.

محققان در این مطالعه بر "تلومرها" تمرکز کردند که سرپوش های محافظ کروموزوم به حساب می آیند و وظیفه آنها تثبیت دی ان اِی سلول است اما با افزایش عمر از طول آنها کاسته می شود.

آنها دریافتند که تلومر سلول هایی کلیدی که در مصونیت بدن نقش دارند، در ورزشکارانی که سال ها تمرین های استقامت داشته اند، دیرتر کوتاه می شود.

نتایج این مطالعه توسط دانشگاه سارلند در نشریه علمی "گردش خون" (Circulation) چاپ شده است.

در مطالعه جداگانه ای به روی مردان جوان سوئدی، معلوم شد که ورزیدگی عضلات قلب باعث افزایش هوشیاری و دستاوردهای بهتر آموزشی می شود.

تلومرها قسمت های نسبتا کوتاه دی ان اِی های ویژه هستند که در انتهای تمامی کروموزوم ها قرار دارند.

دانشمندان آنها را با چسبی که در انتهای بند کفش پیچیده می شود تا مانع رشته شدن بند شود مقایسه می کنند.

هر بار که سلول تقسیم می شود، تلومرها کوتاه تر می شوند و سلول به مرگ نزدیکتر می شود.

ورزشکاران تیم های ملی

محققان طول تلومرها را در نمونه خونی دو گروه از ورزشکاران حرفه ای و دو گروه از افراد سالم غیرسیگاری که به طور منظم ورزش نمی کردند اندازه گرفتند.

یک گروه از این ورزشکاران حرفه ای شامل اعضای تیم ملی دو و میدانی آلمان با میانگین سنی 20 سال بود.

گروه دوم ورزشکاران میانسال بودند که از دوران جوانی برای فواصل طولانی - با میانگین هفته ای 80 کیلومتر - می دویدند.

محققان شواهدی یافتند حاکی از اینکه تحرک جسمی ورزشکاران حرفه ای باعث فعال شدن آنزیمی به نام "تلومریز" می شود که کار آن تثبیت تلومرها است.

این باعث کاهش سرعت کوتاه شدن تلومر در لوکوسایت، نوعی سلول سفید خون که نقشی مهم در نبرد با عفونت و بیماری بازی می کند، شد.

اما آشکارترین تاثیر در ورزشکارانی مشاهده شد که برای چندین دهه به طور مرتب ورزش های استقامت انجام داده بودند.

دکتر اولریخ لافس محقق ارشد این مطالعه گفت: "این شاهدی مستقیم بر تاثیر ضدپیری ورزش جسمی است."

"داده های مطالعه ما درک دانشمندان از تاثیرات محافظتی ورزش در سطح ملکولی را تقویت می کند و بر توان بالقوه ورزش در کاهش تاثیر بیماری های مرتبط با سن بالا صحه می گذارد."

مطالعه دوم

در مطالعه دوم که نتایج آن در نشریه "اقدامات آکادمی ملی علوم" چاپ شده است، تیمی از دانشگاه گوتنبرگ داده های مربوط به بیش از یک میلیون و 200 هزار مرد سوئدی را که در فاصله 1950 تا 1976 دنیا آمده اند و در 18 سالگی خدمت نظام وظیفه را شروع کردند، تحلیل کردند.

آنها دریافتند که سلامت قلب به هوش بیشتر، تحصیلات بالاتر و بهتر و منزلت بالاتر اجتماعی ارتباط دارد.

محققان با مطالعه دوقلوها نتیجه گیری کردند که عوامل زیست محیطی و عادات زندگی نقشی کلیدی در طول عمر دارد و نه وراثت.

به گفته آنها این یافته ها حاکیست که تلاش برای تشویق ورزش و تحرکت جسمی ممکن است به بهبود استانداردها در زمینه موفقیت های تحصیلی در تمام سطوح جامعه کمک کند.

پروفسور جورج کوهن محقق اصلی در این مطالعه گفت که ورزش های مربوط به قلب باعث رسیدن خون بیشتر به مغز می شود که به نوبه خود ممکن است به بهبود اتصالات بیشتر و قوی تر میان سلول های عصبی مغز کمک کند.

با این حال او گفت که توضیح دیگر این است که افراد داناتر معمولا بیشتر ورزش می کنند.